တိမ္မျပာတဲ့ ဆန္းေဒး ။

ဒီတပါတ္ ဆန္းေဒး ။ တိမ္ေတြ မျပာပါဘူး ။တေနလံုး မိုးေတြရြာလိုက္ အံု ့လိုက္ နဲ့ ။ ပ်င္းပ်င္းရွိလို့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ နဲ့ အျပင္ထြက္တာ ။ မိုးရြာထဲ ဆိုင္ကယ္စီး ေတာ့ စိုစိစိ ။ သြားမဲ့ေနရာ က Tan Sui သန္ ့ေစြ ။အိမ္ကေန ၂ နာရီၾကာေလာက္ ေမာင္းရမယ္ဆိုေတာ့ ခ်မ္းလာတာနဲ ့ လမ္းတဝက္ေရာက္ေတာ့ MRT ပဲ တက္စီးလိုက္တယ္။တကယ္ဆို MRT ကို ဂိတ္ စ မွ ဂိတ္ဆံုးထိ စီးလိုက္ရင္ ရသား နဲ ့တမင္ သက္သက္ အပင္ပန္းခံတာ။ ပင္လယ္နားနီးေပမဲ့ ပင္လယ္ဝထိေတာ့ မသြားျဖစ္ပါဘူး ။ဟိုေရာက္ေတာ့ ဟိုနား ဒီနား ေလွ်ာက္ရင္း ဟိုစားဒီစားေပါ့ ။


ဇလံုလို အိုးထဲ မွာထဲ့ထားတာက ပုစြန္ ကို ျငဳပ္ေကာင္းမွဳန္ ့နဲ့ ဆား နဲ ့အသကုန္ ျဖဴးျပီး အေျခာက္ခ်က္ထားတာ ။ စပ္လည္းစပ္ ငံလည္း ငံ ၊ေနာက္ တပန္းကန္က သံပုရာသီး နဲ့ ဆမ္းျပီး အရည္ရႊဲရႊဲ ခ်က္ထားတယ္ ။ ေနာက္တခုက မွ်စ္နုနု ေလးထိပ္ပိုင္းကို ျပဳတ္ျပီး အတံုးေသးေသးလွီး ။ျပီး mayonnaise ဆမ္းထားတာ( ဗိုက္ဆာလို ့ သူ ့အရင္စားလိုက္တာ ၊ ပံုရုိက္ဖို့ ေတာင္ေမ ့လို့ ။ ပန္းကန္လြတ္ပဲ က်န္တာ း)။ စားေနတံုးက သတိမရ မိပါဘူး seafood နဲ့ vitamin C ဆိုတာေလ ။အို .. နဲနဲ ပဲ စားတာ ၊ ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူး ။ စားရင္းနဲ ့ေတာ့ ကုန္သြားတာပဲေလ ။

ပုစြန္ပါဘဲ ။ ေကာက္ညွင္းမွဳန့္ လူးျပီးေၾကာ္တာနဲ ့တူပါရဲ့ ။ မယိုးနီးစ္ နဲ့ နာနတ္သီးစိတ္ လည္းပါေသးတယ္ ။
ဒါက ပင္လယ္ ခရု ေၾကာ္တာတဲ ့ ။ ေျမပဲဆန္ေတြေရာ ။ ၾကက္သြန္မိတ္ေတြေရာ ။ စားလို ့ေတာ့ မဆိုးပါဘူး ။ ကိုယ္မွ မခ်က္တတ္တာ ။ ဂ်ီးမမ်ားပါဘူး ။ ေတြ ့ရာ စားပါပဲ ။

အဲ့ဒီ တရုပ္မေလးက တမင္မွာတာ ။ ဗိုက္ဆာတာနဲ ့ ဘာမွန္းမသိ မေမးမစမ္းပဲ စားလိုက္မိ ပါတယ္ ။စားလို့အေကာင္းသားရယ္ ။ ၾကြပ္ၾကြပ္ေလးေက်ာ္ထားတာေလ ။ အသားကလဲ ႏူးသား၊ပင္စိမ္းရြက္နဲ့ ထဲ့ေက်ာ္တာ ေမႊးေနတာပဲ ။တလုပ္စား ျပီးမွ ေမးၾကည့္တာ ။ ဒီေတာ့ မွ လက္နဲ့ ထိုးျပီး ျပန္အန္ထုတ္ ရတယ္ ။ အေတာ္ဆိုးတဲ့ ေကာင္မေလး ။ မွာလိုက္တာ က ဖါးသားတဲ ့ ။ ေဝါ့ ကနဲ ပဲ ။ေဆာရီး လို့ ျပန္ေျပာမိရေသး ။ း(( ။ ေတာ္ပါေသးရဲ ့ မားသား ၾကီး ပါ ထဲ ့မမွာတာ ။

ဆိုင္က အထြက္ လမ္းေဘးဆိုင္ေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္မွာ စားစရာေတြ ေရာင္းတာ တန္းစီလို ့ ။ ေတာဝက္ကင္တဲ့ ။ ေတာကတက္လာတဲ့ဝက္ မဟုတ္ဖူးေနာ္ ။ ဒီမွာ ရွိတဲ့ aborigiens လို့ေခၚတဲ့ ေတာင္ေပၚသားေတြ ေတာလို္က္ထြက္ရင္ ရတာ မ်ားတယ္ ။ အေကာင္ၾကီးၾကည့္ျပီး စားရဲပါဘူး ။ ပံုပဲရုိက္လိုက္တယ္ ။
ေတာဝက္သားမစားဘူးဆိုေတာ့ ေဘးကကပ္ရက္ဆိုင္က အကင္ ေတြပဲ စားလိုက္ေသးတယ္ ။ ေနာက္မွ သိတယ္ ဒါလဲ ေတာဝက္သားပဲတဲ့ ။ ဒါေၾကာင့္ ထင္ေတာ့ ထင္မိသား ။ ညီွသလိုလို အီလည္ လည္ နဲ့ေလ ။ ဒီသူငယ္ခ်င္းတရုပ္မက အေတာ္ေနာက္ ပဲ ။ သူ့ ့ကို ဗမာျပည္ တခါေခၚလည္ဖူးေသးတာ ။ သူ ့ကို ဒန္ေပါက္ထမင္း ညာေကၽြးတာ စားျပီး အန္ဖူးလို ့ ဂလဲ့စားျပန္ေခ်တာ နဲ ့တူရဲ့ ။
စားျပီးေတာ့ ဟိုေလွ်ာက္ဒီေလွ်ာက္ ။ အလယ္တလမ္းက လူေတြ တအားမ်ားလို ့ လူရွင္းတဲ့ ဆိပ္ကမ္းဖက္မွာဘဲ ေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္ ။
ဒီေနရာ ကေတာ့ ျမစ္ပါ ၊ ဒီလိုေမာ္ေတာ္ဘုတ္ေလးေတြ စီးျပီး ပင္လယ္ဝ ထိ သြားလို့ရတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ မစီးျဖစ္ဖူး ။ မိုးေလဝသ မေကာင္းလို့ေလ ။ အေမကလည္း မွာထားတယ္ ။ ေရလမ္းခရီး မသြားရဘူးတဲ့ ။ သူက ေဗဒင္ ယံုတယ္ ။ အင္းေလ ။ လူၾကီးမိဘ စကား နားေထာင္ရမယ္လို ့ မွတ္ထားလို့ ပါ ။ ( သတၱိလဲ ေၾကာင္တတ္ပါတယ္ ။ ေရနစ္မွာ ေၾကာက္တယ္ )

မေၾကာက္တဲ့ သူေတြ လည္းစီးေနၾကတာပါပဲ ။ကမာၻၾကီး ဘယ္ေတာ့ ပ်က္မလည္း ေတြးပူမေနၾကဘူး ေလ ။ ရွင္ေနတံုး ေပ်ာ္ေနၾကတာ ။ ေကာင္းေတာ့ ေကာင္းသားပဲ ။ဟိုးျမစ္တဖက္ကမ္းက ေတာင္ေပၚ တက္ဖူးေသးတယ္ ။ ၂ နာရီေက်ာ္ေလာက္ၾကာတယ္ ။ခုေနတက္ရင္ေတာ့ ၄ နာရီၾကာရင္ေတာင္ ၊ ေတာင္ထိပ္ေရာက္ပါ့မလားပဲ ။

အဲ ့ဒီ ဘက္ကေန ဆက္သြားရင္ ပင္လယ္ဝ ေရာက္တယ္ ။ မိုးအံု ့ေနလို့ ေသခ်ာ မျမင္ရပါ ။
သူတို့ ျမစ္ဆိပ္ကလည္း ရန္ကုန္ ျမစ္လိုပါပဲ ။ လတာျပင္ ညိဳမဲမဲ ေတြ နဲ့ ။ အဲ ့ဒီထဲမွာ ဂဏန္းေပါက္စေလးေတြ အမ်ားၾကီး ဟိုေျပး ဒီေျပးနဲ ့ ။ ဘယ္သူမွေတာ့ လိုက္မႏွဳိက္ေနၾကပါဘူး ။
ေနာက္ဆံုးပိတ္ စက္ရပ္သတင္း ........
အစားေသာင္းက်န္းမိလို ့ E ပန္း ေနျပီး ၊ က်ီးမနုိးပြဲ အစီအစဥ္ ဖ်က္သိမ္းလိုက္ရပါသည္ ။ စာေတြ မေရးနုိင္လို့ ပံုေတြနဲ ့ပဲ အၾကံ အဖန္ လုပ္မိပါသည္ ။ နားလည္ေပးေတာ္ မူၾကပါ ။