ကုရာနတၱိ ေဆးမရွိျပီ ( ၂ )...

မိုးတြင္း အခါသမယ ၊ေအာင္နက္ၾကီး နဲ ့ ဂုတ္က်ားမ တို ့မိသားစု အေနခက္ ၊ အရွာခက္ လို ့ စိတ္အပ်က္ဆံုး ရာသီကာလ ေပါ့ ။ေခါင္မိုး ကမလံုလို ့ မိုးယိုေနတာ ကမွ မိုးမယိုတဲ ့ေနရာေလး ရွာျပီးေကြးလို ့ရအံုးမယ္ ။ခိုလွံဳစရာ ေခါင္မိုး ေတာင္ မရွိတဲ ့ ဘဝ ၊ သူမ်ားတံစက္ျမိတ္မွာ ခိုနား ေနရတဲ ့ဘဝ ။ ျခင္ေတြကကိုက္ ၊ ယင္ေတြ တေလာင္းေလာင္းနဲ ့ အမွိဳက္ပံု မွာမွ တိုးေခြ ့မရွာစားလို ့လဲမရ ။ ေဩာ္ ေခြးျဖစ္ရတဲ ့ ဒုကၡ ၊တခါတေလလည္း ကိုေအာင္နက္ၾကီး ေတြးမိပါသည္ ။ ဆီဥေထာပတ္စား ၊ေရႊျပည္နန္းက ေရႊပလႅင္ေပၚ မေတာ္တေရာ္ပင္ ဝင္ထိုင္လိုက္ ရလို ့ ေခြးသက္ဝိဥာဥ္ ခ်ဳပ္ပါမယ္ဆိုလွ်င္လည္း တခဏေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ စည္းစိမ္ေတြ ခံစားရင္း ခုဘဝကို စြန္ ့လႊတ္ပါရေစ ...လို ့ ။ခ်စ္လွစြာေသာ မေဟသီ သက္ထား မယ္ဂုတ္က်ား နွင့္ သားေရႊဥ ၊ သမီး ေငြဥ တို ့အတြက္ပင္ ေနာက္ဆံ မငင္ခ်င္ေတာ့ပဲ လြတ္ရာ ကၽြတ္ရာ ဆီသို ့သာ သြားလိုက္ခ်င္ ပါေတာ့သည္ ။ေရွးဘဝေတြက ကုသိုလ္နဲခဲ့ေပလို့ခုဘဝမွာ ေခြးျဖစ္ရေလျခင္းလို ့ မွတ္ယူ ျပီး ၊ေနာင္ဘဝအဆက္ဆက္ အတြက္ သံသရာ မရွည္ေစခ်င္ေတာ့တာမို ့ ေခြးသူခိုး အလုပ္ေတာင္ မလုပ္ျဖစ္တာ ၾကာျပီေပါ့ ။


ေခြးျဖစ္ေနရေပမဲ ့ မနက္ျဖန္ အတြက္ ၊ မကုန္ဆံုးနုိင္လွေသာ မ်ားျပားလွစြာ မနက္ျဖန္ေတြ ရဲ ့ မနက္ျဖန္ေတြ အတြက္ ပူပင္ေနရေသးတာ သိပ္ေတာ့ သဘာဝ မက်ေပဘူး ။ ေခြးဝင္စားတဲ ့ လူေတြ ရွိၾကသလို ၊ သူ ့ကိုလည္း လူဝင္စားတဲ ့ ေခြးလို ့ပင္ ေျပာရေလမလား ။ သူ့မွာ ေရႊျပည္ၾကီးက လူေတြ လိုပဲ အျမဲ ပူပင္ေသာက ရွိေနရသည္ မွာ ေခြးျဖစ္ရက်ိဳး မနပ္ ။နိစၥ ဒူဝ ၊ လူ ့အေရး ၃ ပါး မွာ ေနေရး ၊ စားေရး၊ ေသေရး အားလံုး အတြက္ ပူပင္ေနရသလို ေခြးေတြလည္းပဲ ပူပင္ေနၾကရေလျပီ ။
"ကိုေအာင္နက္ေရ.. အမေလး ကိုေအာင္နက္ရဲ ့ .. ထပါအံုး ျမန္ျမန္ .. လာၾကပါအံုး ေတာ္ ။ ဒီမွာ ငေရႊေသြးေလး ဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိ ၊ ေခၚလို ့လည္း မရေတာ့ ဘူး ရွင့္ ။ ျမန္ျမန္လာၾကည့္ပါအံုး ဆိုေန .."
မေဟသီၾကီးရဲ ့ ျပာျပာသလဲ အူလိုက္ အဲ .. ေအာ္လိုက္သံေၾကာင့္ ေအာင္နက္တေကာင္ အေတြးျမွင္ ျပတ္သြားျပီး အသံလာရာဆီသို ့ တရွိန္ထိုး ခုန္ေျပးသြားလိုက္မိသည္ ။ အနားေရာက္ေတာ့ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ အသက္ရွဳ ရပ္မတတ္ ျဖစ္သြားရသည္ေလ ။ရင္ႏွစ္သည္းျခာ သားေခြးေလး ငေရႊေသြး တေကာင္ မ်က္ျဖဴဆိုက္ေနတဲ့ ပံုေၾကာင့္ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ ။
"ေဟ ။ ဘယ္လို ျဖစ္တာတံုးဟ ။ ညေနခင္းကေတာင္ ငါတို ့အတူတူ အမွိဳက္ပံုမွာ စားလာခဲ ့ၾကတာ ။ သူစားပါေစေတာ့ဆိုျပီး ငါ့ရွယ္ယာေတာင္ သူ ့ခြဲေပးလိုက္ေသးတာ ဟာ ။ မင့္ နို ့ပိန္ေျခာက္ၾကီးကလည္း စို ့လို ့ မေလာက္ေတာ့ ၊သူအဟာရ မျပည့္မွာ စိုးလို ့ငါေတာင္ ေခၽြတာ စားပါတယ္ ။"
"အဲဒါေၾကာင့္ေနမွာေပါ့ေတာ္ ။ က်ဳပ္သားေလး မသန့္ရွင္းတဲ့ အစာေတြ သြားစားမိလို ့ေနမွာ ။ အထက္လွန္ေအာက္ေလွ်ာ ေနတာ ေတာ္ေရ ့။ ညေနပိုင္း ဟို အ္ိမ္မွာ ေပါက္တတ္ကရ သတင္းေတြ စျပတဲ့အခ်ိန္ကတည္းက ၊ ခုကိုရီးယားကားျပီးတဲ့ အခ်ိန္ထိ ဆိုရင္ ဝမ္းေတြသြားေနတာ ၁၀ ခါ ေက်ာ္ျပီ ။ အန္တာလဲ ၄ -၅ ခါ ။ ေနာက္ဆံုးတၾကိမ္ ထိုးအန္ျပီးကတည္းက ဒီလို ေျမာ့သြားေတာ့ တာပါပဲေတာ္ ။ အန္တာလဲ ေကာ္ဖီႏွစ္ေရာင္ ညိဳညစ္ညစ္ေတြ ပါေသးတယ္ ။ က်ဳပ္ထင္တာက ရွင္တို ့၂ေကာင္ ဒီေန ့ ပြဲေတာ္ ေတြ့ ့လာတယ္ မွတ္ေနတာေတာ့္ ။"
" အာ ..ဘယ္ကလာ ပြဲေတာ္ေတြ ့ရမွာလဲ ။ဗိုက္ေတာင္ မဝလို ့ စိတ္ပိန္ေနတာ ။ ေနပါအံုးအေရးၾကီးတာ အရင္ေျပာ ။"
"ဒီမွာ ရွင္ျမင္တဲ့ အတိုင္းပဲ ။'
'ဟာ ။ ဒီေလာက္ေတာင္ ျဖစ္ေနတာ ခုမွ ေတြ ့တာလား ။ မျဖစ္ဖူး ။ ေဆးရုံ ျမန္ျမန္သြားမွ ပဲ ။'
ေအာင္နက္တေကာင္ အူရားဖားရား ျဖင့္ သားေတာ္ေမာင္ကို ဂုတ္မွ ဆြဲကာ ေဆးရုံ ရွိရာသို ့အျမန္ ဆံုး သုတ္ေခ်တင္ ေတာ့သည္ ။ေနာက္မွ ဂုတ္က်ားမကလည္း သမီးေတာ္ေလး ေငြဥ ကို ဒရြတ္တိုက္ဆြဲခ်လာသည္ ။ အိမ္မွာ .အဲေလ . ေနရတဲ ့ေနရာက အိမ္လို ့ေတာင္ မေခၚနုိငိ ။အိပ္ေနတဲ ့ ကျပင္စုတ္ လွဳပ္တုတ္တုတ္မွာ ေငြဥေလးကို တေကာင္ထဲ ခ်န္မထားရဲ ။ လက္ရဲဇက္ရဲ ၾကံ ့ဖြတ္ပဒပ္တို ့ရဲ ့ရန္ကို ေၾကာက္ရ ေသးတာမို ့ မ်က္စိေအာက္မွ အေပ်ာက္မခံနုိင္ပါ ။သူတို့ ့၄ေကာင္သား ေခြးေဆးရုံၾကီးသို ့ ေပါက္ခ်လာတဲ့ အခ်ိန္မေတာ့ ေဟာဟဲဆိုက္ေနၾကျပီ ။အေရးေပၚေရာက္ေတာ့ ပိုျပီး အေမာဆို ့ၾကရပါျပီ ။အဝ မွ အေပါက္ေစာင့္ေခြးက လွမ္းေဟာင္လိုက္ေသးသည္ ။ရွိ္သမွ် ပါဝါ ျပၾကတာေပါ့ ။ အေရာ္ မေပးတဲ ့ အေရးေပၚခန္းထဲမွာ အလုပ္သင္ ေခြးဆရာဝန္ေလး နဲ့ ဆရာမ နီနီေလး တို ့ ၂ေကာင္ပဲ ရွိသည္ ။ေခြးနာ ေတြကေတာ့ ကုတင္ေတြေပၚမွာေရာ ၊ ကြပ္ျပစ္ေတြေပၚမွာပါ အျပည့္ ။အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဖုတ္လွိဳက္ ဖုတ္လွိဳက္နဲ့ အသက္ထြက္ဖို့ အေရးကို တန္းစီေစာင့္ေနၾကရရွာသည္ ။ အိုး .. သန္းေခါင္ထက္ ညဥ့္မနက္ေတာ့ ပါဘူး ။ ဘာပဲ ျဖစိျဖစ္ အားမေလွ်ာ့ နုိင္ေတာ့ ၊ ကုန္ခ်င္သေလာက္ ကုန္ပါေစ ။သား ေမာင္ေရႊေသြးကို ေတာ့ အဆံုးရွံဴးမခံနုိင္ပါ ။ဘာပဲ လုပ္ရ လုပ္ရ ၊ ေခြးထီးတို ့ လံုံ ့လ ေသခါမွ ေလွ်ာ့ရမတဲ့ ။
အခန္းဝမွ ဆရာမ က ခရီးဦးၾကိဳ ျပဳသည္ ၊ ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္တတ္နုိင္သလဲ တဲ့ ၊မခ်စ္ေသာ္လည္း ေအာင့္ကာ နမ္း ရေတာ့မယ္ ။
"ရွိပါတယ္ ဆရာမေခြးရယ္ ။ က်ဳပ္သားေလးကိုသာ ဂရုစိုက္ေပးပါ ။ မရွိ ရွိ္တာ ရွာၾကံေပးပါ့မယ္ ဗ်ာ ။"
ေျပာမဲ့သာေျပာရတယ္ ။ ကိုယ့္ဝမ္းနာ ကိုယ္သာသိေပတာကိုး ။ေခြးျဖစ္မွ မစင္ေၾကာက္ေနလို ့ မျဖစ္ဖူူးေလ ။ ဒီေတာ့ မွ ျပာျပာသလဲ ေဆးစာရြက္ေလးေရးေပးျပီး မ်က္ေစာင္ထိုး က ၂၄ နာရီ ဖြင့္တဲ့ဆိုင္မွာ သြားဝယ္ခိုင္းတယ္ ။ ေဩာ္ .. ေခြးနာအတြက္ ေသေရးရွင္ေရးတမွ် အေရးၾကီး ေနတဲ့ ဒီအခ်ိန္ စကၠန့္ေတြ မွာ ေဆးဝယ္ရင္းနဲ ့ အသက္မမွီ လိုက္ရသူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိ္ေနမွာလည္း ။ဒါနဲ့ ကိုေအာင္နက္တေကာင္ ေဆးရုံနဲ့ မနီးမေဝး လမ္းတဖက္ မ်က္ေစာင္းထိုးမွာ ၂၄ နာရီ ဖြင့္ထားတဲ့ မီးစက္သံတဂ်ိမ္းဂ်ိမ္းနဲ ့ ေဆးအစံုေရာင္းတဲ ့ ေဆးေရာင္းဆိုင္ေလးသို ့ မတိမ္းမေစာင္း ဗိန္းေဗာင္းတီးျပီး ေျပးရသည္ ၊ အခ်ိဳရည္ အငံရည္ ပုလင္းမ်ား ၊အသက္ကယ္ေဆး၊ ေဆးထိုးအပ္ ။ ပလာစတာ ၊ အရက္ပ်ံ နွင့္ ဂြမ္းက အစ စံုေအာင္ဝယ္ရေတာ့သည္ေပါ့ ။ ဒါနဲ ့တင္ ဆင္ျဖဴ ၄ ေကာင္ ေလွ်ာသြားတယ္ ။ စားရိတ္မွ်ေပး က်န္းမာေရး လို ့ဆိုေပသကိုး ။

တခ်ိဳ ့တခ်ိဳ ့ကလည္း နာနာက်င္က်င္ေျပာၾကတယ္ ။ ေခြးဘုရင္ ဘ႑ာေရး ဘတ္ဒဂ်က္ေတြ လိုေငြျပေနတာ ၊ဘယ္သူ ့ေျပာင္းေျပာင္း ဒီလိုပဲ ေနမွာတဲ့။ ဟုတ္မွာေပါ့ ေနာ္ ။ ကိုေအာင္နက္တေကာင္ အေကာင္းျမင္ ဝါဒေလးကို ျမင္ၾကည့္တယ္ ၊ ေၾသာ္ ဒီလို ေဆးေရာင္းဆိုင္ေလးေတြ ၂၄ နာရီေရာင္းခ် ေပးေနလို့ သာ ငါ့သားေရႊေသြးေလး ေရတိမ္ မနစ္ရတာ ၊ ေက်းဇူးတင္ထိုက္ပါတယ္ လို့ ၾကံဖန္ ေတြးလိုက္မိ္ေသး ။ ရွည္ရွည္ေဝးေဝး သိပ္မေတြးအားေတာ့ ၊ ေနာင္ခါလာ ေနာင္ခါေစ်း ပဲ ေပါ့ ။အေရာ္ေပးရမဲ ့အေရး ေပၚထံ အေျပးကေလး ျပန္အလာ ၊ ေခြးမသားေလး ခုထိ ေခြးေနရာမရေသး ။ အဲေလ ကုတင္ေနရာ မရွိေသးလို ့ေကာ္ရစ္.ဒါ ေဘးက ခံုတန္းေလးမွာ ေျမာ့ေျမာ့ေလးရယ္ ။တခုေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္ေပါ့ ။သူတို ့ ရွိတဲ့ ေဆးေလးေတြ နဲ ့ အရင္ ေဆးပုလင္းခ်ိတ္ထားေပးလို ့ ။ အစားျပန္ေပးရတာေတာ့ ထံုးစံမို ့ ျပန္ေပးလိုက္ပါတယ္ ။ အရည္ဓါတ္ခန္းလို ့ေရွာခ့္ရခါနီး ေနတဲ့ သားကေလး အလာေႏွာင္းဖို့ နဲနဲေလးသာ လို ေတာ့တယ္လို ့ ေခြးဆရာဝန္ေလးက ရွင္းျပေနတာ ၊ ေအာင္နက္ၾကီး ၾကားတခ်က္ မၾကားတခ်က္ ပါ။ဓါတ္ဆားရည္ေတာင္ ဝယ္မတိုက္နုိင္လို ့ ပိုဆိုးသြားရတယ္ ဆိုတာ ေျပာမထြက္ ။မင္းလည္းသိ ကိုယ္လည္းသိ အားလံုးအသိ ။

ဒီအခ်ိန္မွာ ေဘးမွအေရးတၾကီး ေျပးသြားၾကတဲ့ ေခြးတအုပ္၊ စိုးရိမ္ထိတ္လန္ ့မွဳေတြ အတိုင္းသား နဲ့ ေခြးအေမ တေကာင္ ၊ ေသြးလန့္ျပီးေရွာခ့္ ရေနတဲ့ သားကေလး ကို ေထာ္လီေပၚမွာတင္လို ့ ။ ေအာက္စီဂ်င္ဗူးရွည္ေလးမွ ပိုက္တန္းလန္းက ေလွ်ာ့ရဲရဲ ။ေခြးေဟာက္ဆာဂ်င္ေလး တေယာက္က ပလာစမာ ေသြးရည္ၾကည္ပုလင္းေလးဆြဲကာ ပင္မေဆးရုံေဆာင္ၾကီးဖက္သို ့ ေျပးလႊား သြားေနၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးကို အေငးသားနဲ ့မို ့ပါ ။အေျခအေနမဟန္လို ့ အသည္းအသန္ခန္း ထဲ မွာေနရမွာ ။သားသမီးခ်င္းကိုယ္ခ်င္းစာတတ္တဲ့ ေအာင္နက္တေကာင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရုံမွ လြဲလို ့ဘာမွ မတတ္နုိင္ ။ေဘးက ေခြးနာရွင္တေကာင္ကို စပ္စုမိေတာ့ ေသြးသြင္းဖို ့ အေရးတၾကီး လိုေနတာမို့တဲ့ ။ ဘာေသြးပါလိမ့္ လို ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ ေအ ေသြး ။ ခက္ပါျပီ ကိုေအာင္နက္ၾကီးက ဘီ မို ့လွဴခ်င္တာေတာင္ မလွဴနုိင္ ။ ေနာက္ေတာ့ ေဘးက တေကာင္ဆက္ေျပာျပေတာ့ မွ ေအာင္နက္တေကာင္ သာဓု အၾကိမ္ၾကိမ္ေခၚမိပါေတာ့သည္ ။ ေမာင္မင္းၾကီးသားေလး က်န္းမာခ်မ္းသာ ပါေစ ဗ်ား ။ေနာင္တခ်ိန္မွာ နာမည္ၾကီး ဆရာဝန္ၾကီး အျဖစ္နဲ့ ဆင္းရဲသား ေခြးနာေတြကို ခုလို ဆက္လက္ ကုသ ျပီး ကုသိုလ္ေတြ ရပါေစဗ်ား လို ့ ဆုေတြ တေလွၾကီး ေပးလိုက္မိသည္ ။အေၾကာင္းမွာေတာ့ ခုန ေခြးေဟာက္ဆာဂ်င္ေလး က အသည္းအသန္ ေခြးနာေလး လိုေနတဲ့ ေသြးကို လွဴေပးလိုက္လို့ ပါတဲ့ေလ။ ဒီလို အၾကင္နာ ေမတၱာတရားေတြ နဲ့ ဆရာဝန္ေတြလည္း ရွိပါေသးလား လို့ ၾကည္နဴးမိရပါေသးတယ္ ။

သာဓုပါဗ်ာ သာဓု သာဓု သာဓု .. ဪ ...ခင္ဗ်ားတို ့က ေခြးပါးစပ္က နတ္စကားထြက္တယ္လို့ မ်ား ဆိုခ်င္ေနၾကေသးသလား ။ဘဝအက်ိဳူးေပးမေကာင္းလို ့ဒီဘဝမွာ ခုလို ေခြးလာျဖစ္ေနရေပမဲ့ က်ဳပ္က ေခြးက်င့္ေခြးၾကံ မၾကံတာ ၾကာျပီဗ် ။

ေဟာ... တဝုန္းဝုန္းနဲ့ ေျပးဝင္လာၾကျပန္ျပီ ။ ျပာႏွမ္းနွမ္း ေခြးမသားေလး တေကာင္ သတိလစ္ေနတာ ၊သူ ့ မိဘမ်ား က စိုးရိမ္တၾကီး ေပြ ့ခ်ီလာတယ္ ။ တာဝန္က် ဆရာဝန္ေလး ခမ်ာ မနုိင္မနင္း နဲ ့၊လိုအပ္တာေတြ လုပ္ေပးရျပန္တာေပါ့ ။ သူတို ့ေမးၾက ေျပာၾကတာေတြ အရ ဒီေခြးသူငယ္ေလး အိမ္ေရွ ့မီးေမွာင္မွာ ထြက္ေဆာ့ ရင္း နဲ ့ ဘာအမ်ိဳးအစား မွန္းမသိတဲ ့ ေျမြတေကာင္ ကိုက္ခံလိုက္ရတာ ေရွးဦးသူနာျပဳ နည္း နဲ့ ျပဳစုျပီး ေဆးရုံ ကို အခ်ိန္မွီ ပို ့ဖို ့ အသိတရားေတြ မရွိၾကေလေတာ့ အေတာ္ေလး ေနာက္က်ျပီးမွ အသက္လုရေတာ့တာေပါ့ ။ ဒီထက္ခက္တာ က မႏွစ္က ဒီလိုအခ်ိန္မွာပဲ သူတက္ေနတဲ့ တကၠသီလာ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ ့ စားေသာက္ဆိုင္မွာ ထိုင္ေနရင္း အကုသိုလ္ ျဂိဳလ္ေမႊလို ့ ေန ့ခင္းေၾကာင္ေတာင္ ေျမြကိုက္ခံလိုက္ရတာ၊ ေဆးရုံကို အခ်ိန္မွီေရာက္ေပမဲ ့ ေျမြဆိပ္ေျဖေဆးမရွိလို ့ အသက္ဆံုးရရွာတဲ ့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူေလး အေၾကာင္းေတာင္ ျပန္သတိရမိေသးလို ့ကိုေအာင္နက္ ပိုျပီး စိတ္ညစ္သြားရျပန္သည္ ။
ကဲ ေလ.. သတၱဝါ တခု ကံတခု လို ့ပဲ သေဘာထားမွ ။နို ့မို ့ဆို ငါပဲေရာဂါတိုးေနမယ္ လို ့ဆိုျပီး စိတ္ျပန္ထိန္းမွ ေနသာထိုင္သာ ရွိသြားရသည္ ။ ေတာ္ပါေသးရဲ ့ေလ ။ ငါ့သား ေမာင္ေရႊေသြး ေရႊဥေလး တေကာင္ ေခြးေနရာရ ..အဲေလ.. ေဆးရုံမွာ ကုတင္(ခံုတန္းး) တေနရာစာေလး ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ရလိုက္တာ ကိုပဲ ေတြးျပီး ၾကံဖန္ေျဖသိမ့္ ေနရပါေတာ့သည္ ။ ဒါေပမဲ့ မနက္ျဖန္ေတြ ရဲ ့ မနက္ျဖန္ေတြ မွာ ကုန္က်မဲ ့ ေဆးဖိုး နဲ ့ ဝါးခ ေတြ အတြက္ ဆက္ျပီးစဥ္းစားမိျပန္ေတာ့ ....ကိုေအာင္နက္ၾကီး တေကာင္ မ်က္ႏွာ ညိွဳး က်သြား ျပီး ၊ ဂိန္ .. ဂိန္ ... ဂိန္ ..လို ့ေတာင္ မေအာ္နုိင္ေတာ့ပါကလား ေလ ....

ဒီေနရာမွ သတင္းေဆာင္းပါးေလးကို ဇာတ္လိုက္ၾကီး ေခြးေအာင္နက္မွ ခံစားျပီး ေရးသားပါသည္ ။


ေဘာနပ္စ္ အပိုသတင္းေတြ ဒီမွာ ရွိေသးတယ္ ။
(၁) ေႁမြဆိပ္ေျဖေဆးအတုမ်ား ႀကီးၾကပ္ရန္ အခက္ေတြ႔ ......အေသးစိပ္ကို အဲ့မွာ ၾကည့္ေတာ့ ၊
ေဆးရုံမွာ အသက္ကယ္ေဆးမရွိလို ့ အသက္ဆံုးရရွာသူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိေနျပီလည္း ။ ေဆးမရွိလို ့ အျပင္ကဝယ္သံုး ေတာ့လည္း ေငြကုန္ျပီး ေဆးတု မိၾကရတာေတြ ေရာ ။ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိေနၾကလည္း ။
ေဆးအတု ထုတ္သူမ်ားကို ထိေရာက္စြာ ေဖၚထုတ္ အေရးယူဖို ့ လိုအပ္ေနတာ ၾကာပါျပီ သက္ဆိုင္သူတို ့ေရ ။

(၂) ၂၀၀၈ခုနွစ္ ႀသဂုတ္လ (၄)ရက္ေန ့မွာ ရန္ကုန္နည္းပညာတကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသူ မျမတ္ဆုမြန္ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္အတြင္း ေက်ာင္းစားေသာက္ဆုိင္မွာ ထုိင္ေနရင္း ေျမြကိုက္ ခံခဲ့ရတဲ့ မျမတ္ဆုမြန္ကို ေျမြဆိပ္ေျဖေဆး အခ်ိန္မွီ ထုိးႏုိင္ျခင္း မရွိတဲ့အတြက္ ေဆးရုံတစ္ရုံမွ တစ္ရုံကို ေျပာင္းေရြ ့ရင္း လမ္းမွာတင္ ေသဆံုးသြားရသည္ .....အစရွိသျဖင့္


ကုရာနတၱိ ေဆးမရွိ ၊ ရွိတဲ့ ေဆးမ်ားလည္း ေဆးအတုမ်ား ၊ ေဆးရွိေသာ္လည္း ေငြအသျပာ မရွိ ။ အေဟာသိကံ ေမာေလစြ .. ေမာေလစြ ။