ကမာၻေက်ာ္ အဆိုအမိန္ ့ မ်ား နွင့္ ေပါက္ကရ အေတြးမ်ား ....

ကမာၻေက်ာ္ ပုဂိၢဳလ္ၾကီးမ်ားရဲ ့ အေတြး အေရး အဆို အမိန္ ့မ်ား ကို ဖတ္ၾကည့္ မိရင္း ၊ကမာၻ မေက်ာ္ ဖြားကိ က ေပါက္ကရ ေတြးၾကည့္မိတယ္ ၊ သူတို ့မွန္သလား ကိုယ္မွားသလား လို ့ ၊ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လိုရာဆြဲေတြးေလ့ရွိတဲ့ အက်င့္ ၊ ေခါင္းမာတတ္တဲ့ အက်င့္ က ေသရာပါ ေဖ်ာက္မရ ဆိုသလို ရွိေနတာ မို ့ ေတြးမိေတြးရာ ေတြကို ေရးမိေရးရာ ေရးခ်လိုက္မိတယ္ ။ အမွားပါက ျပင္ဖတ္ၾကပါ ။ ( ကိုယ္မွန္တယ္ထင္လို ့ေရးထားတာေတြ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ၊ ကိုယ့္အမွားေတြကို ေထာက္ျပရန္ မလိုပါေၾကာင္း ၾကိဳတင္ အသိေပးအပ္ပါတယ္ ) ။


အေဒါဖ့္ဟစ္တလာ က ေျပာခဲ ့တယ္ “သင္ဟာ တကယ္လို ့နုိင္ခဲ ့ရင္ ဘာမွ ရွင္းျပေနစရာ မလိုဘူး ။ ဒါေပမဲ ့ ရွဳံးသြားခဲ ့ရင္ ေတာ့ ရွင္းျပဖို ့ေတာင္ ဒီေနရာမွာ ရွိမေနသင့္ ေတာ့ဘူး ” တဲ ့ ။
ဒါေၾကာင့္ပဲေနမွာ ..သူ ့တပည့္ေက်ာ္ ကိုယ္တို ့ရဲ ့ ဘဘၾကီး က ဘယ္လိုမွ အရွဳံးမေပးတာ ၊ ဘာကိုမွ လည္းရွင္းမျပေတာ့တာေပါ့ ။ အျပိဳင္ အဆိုင္မဲ ့ အနုိင္ေတြနဲ ့ခ်ည္းပါပဲေလ။




အီဗရာဟင္ လင္ကြန္းက ေျပာခဲ့တယ္ ။ “လူတိုင္းကို ယံုၾကည္ရင္ အႏ ၱရာယ္မ်ားတယ္ ။ ဘယ္သူ ့ကိုမွ မယံုၾကည္ရင္ အလြန္ အႏ ၱရာယ္မ်ား တယ္” တဲ့ ။
ကိုယ္ကက်ဴးရင္ ကိုယ့္ဒူးေတာင္မွ မယံုရ လို ့ ေရွးလူၾကီးမ်ားကလည္း ေျပာခဲ့ၾကေသးတယ္ ။
အင္း ဒီလိုသာဆို ခက္ေခ်ျပီ ။ တေလာကလံုး ဘယ္သူမွ မယံုၾကည္ရပါလား ။
ဒါေၾကာင့္ ဒီလူၾကီး ဒီလို လုပ္တာ ေနမွာ ပဲ ။ ေက်ာ္ ႏွစ္ေက်ာ္ တို ့ဒုကၡ နဲ ့လွလွ ေတြ ့ရရွာျပီ။

ဤေနရာမွ ရယူေသာ ပံုေလးပါ ။ ကိုဟန္ေလး ေရးဆြဲ ထားတာပါ


“ကမာၻၾကီးကို ေျပာင္းလဲပစ္ဖို ့ လူတိုင္းစဥ္းစားၾကတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူမွ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေျပာင္းလဲပစ္ဖို ့ မစဥ္းစား ၾကဘူး ” တဲ ့ လီယို ေတာစတိြဳင္း က ေျပာခဲ့ တာပဲ ။
ဒို ့ ဘဘၾကီး လည္း ဒီစကားကို မွတ္သား လိုက္နာ ပံုရတယ္ ။ သူ ့ကိုယ္သူ ဘယ္ေတာ့ မွ ေျပာင္းလဲ မွာ မဟုတ္ဖူး ။


အိုင္းစတိန္းကေျပာခဲ့တာ “ အကယ္၍ လူတေယာက္ဟာ သူ ့ဘဝ တေလွ်ာက္လံုးမွာ ဘယ္ေသာအခါမွ် အမွား တခု မလုပ္ခဲ့ ဟူထင္ပါက ထိုသူမွာ သူ ့ဘဝတေလွ်ာက္လံုး၊ မည္သည့္ အရာ အသစ္ ကိုမွ် ၾကိဳးပန္းလုပ္ေဆာင္ ခဲ့ျခင္း မရွိ ဟု မည္၏ ”
မမွားေသာ ေရွ ့ေန ၊ မေသေသာေဆးသမား ။ လူဆိုတာ မွားၾကမွာပဲေလ ။ မ်ားမ်ားလုပ္သူ မ်ားမ်ား မွားမယ္ေပါ့ ။ဘာမွမလုပ္သူ ဘာမွ မမွားဘူးေပါ့ ။
အမွားေတြခ်ည္း ေရြးလုပ္ေနသူဆို အမွားတရံ မ်ားစြာ နဲ ့ အမွန္တရားဆိုတာ မရွိေတာ့ ေပဘူးေပါ့ ။ သူလည္းေလ ေလာကီသားေပမို ့ ၊ မ်ားမ်ားၾကီးလုပ္ေနလို ့ မ်ားမ်ားပဲ မွားရတာပါ ။ ခြင့္လႊတ္သင့္ပါတယ္ ။


ခ်ားလ္စ္ဒစ္ကင္ ကေျပာ ခဲ့တယ္ ။ “ ယံုၾကည္မွဳ ၊ခင္မင္ဆက္ဆံမွဳ ၊ ကတိ ၊ အသည္းႏွလံုး ၊ ဒီ ၄ မ်ိ္ဳးကို မကြဲပ်က္ေစ နဲ ့ ၊ ဘာလို ့လည္းဆိုေတာ့ ဒီ အရာ ၄ မ်ိ္ဳး ကြဲပ်က္တဲ့အခါ မွာ ဘာ အသံမွ မျမည္ေပမဲ ့ အေတာ္ေလးနာက်င္ေစလို့ ပါ ” တဲ့ ။
အို ၊ ကိုယ္မနာ ရင္ ပီးတာပဲေလ ။ သူ ့ဟာ သူ ဘာသံ ျမည္ ျမည္ေပါ့ ။ ဒီအရာ ၄ ခုက ဗိုက္ျပည့္ေစတာမွ မဟုတ္တာ ၊
ဒီေတာ့ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ေဆြမ်ိ္ဳးသားခ်င္းတေတြ စားရ ဝါးရ ဝတ္ဆင္ရရင္ ဘယ္ ယံုၾကည္မွဳ ၊ ခင္မင္ဆက္ဆံမွဳ ၊ ကတိ ၊ အသည္းႏွလံုး ေတြမွ အေရးမၾကီးလွေပဘူး ။ ( ခ်ားလ္စ္ အေတြးက နုပါေသးတယ္ ။ တို ့တေတြ ဘဘၾကီး အိပ္ေနသေလာက္ေတာင္ မရွိပါလား ကြယ္ )


ဝီလီယံ ရွိတ္စပီးယား ေျပာခဲ့ တဲ ့ ေအာင္ျမင္မွဳ အတြက္ အခ်က္ ၃ ခ်က္ ..“ သူမ်ားထက္ ပိုသိရမည္ ။ သူမ်ားထက္ ပိုလုပ္ရမည္ ။ သူမ်ားေလာက္ ေမွ်ာ္လင့္မွဳ မထားရ ” တဲ့ ။
ဘဘၾကီးလည္း သူမ်ားေတြထက္ ပိုသိပါတယ္ ။ သူမ်ားေတြထက္ ပို(ဖိ) လုပ္ ပါတယ္ ။ သူ နဲ့ သူ ့လူေတြ စားဖို ့ ဝါး ဖို့။ ့သိပ္ေမွ်ာ္လင့္ မထားပါဘူး ။ ေနရာ ဖယ္ေပးဖို ့ ။


မာသာထရီဆာ က ေျပာခဲ ့တယ္ “ အကယ္၍သင္ဟာ လူမ်ားအတြက္ တရားမွ်တေရးကိုသာ လုပ္ေဆာင္ေနရလွ်င္ ထိုသူမ်ားအား ခ်စ္ရန္ အခ်ိန္ရွိမည္ မဟုတ္ပါ” တဲ့ ။
ဒါေၾကာင့္ျဖစ္မယ္ ဘဘၾကီးချမာ သူ ့ ျပည္သူေတြကို ခ်စ္ရန္ အခ်ိန္လံုးဝ မရွိခဲ့တာေပါ့ ။ဒါသူ ့အျပစ္မဟုတ္ရွာပါဘုူး ။ ေရွ ့ကလူေတြေျပာသြားခဲ့ၾကတဲ့ အတိုင္း လုပ္ေနရွာသားပဲ ေလ ။

ဒီေန ့ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲ လိုရာဆြဲျပီး ေပါက္ကရေတြ ေတြးလိုက္ပါတယ္ ။ ေရွ ့ဆက္ေတြး ရင္ ရြာသာၾကီး နဲ့ ပိုနီးလာမွာမို ့ ။ း)